Ogłoszenia
ADAPTACJA - O tym co ważne w przygotowywaniu dziecka do bycia przedszkolakiem

Szanowni Rodzice

Zachęcamy Państwa do dobrego wykorzystania czasu oczekiwania na pójście Waszego dziecka do przedszkola. Przedstawiamy Państwu kilka ważnych sugestii na temat tego co możecie Państwo zrobić aby ułatwić adaptację dziecka do nowego środowiska.

 

1.       Racjonalne podjęcie decyzji, pewność swojej decyzji.

Ważne jest abyście byli Państwo pewni swojej decyzji związanej z „posłaniem” dziecka do przedszkola. Dziecko wyczuwa niepewność i niepokój dorosłych. Potęguje to strach i obawę dziecka przed nowym miejscem. W momencie rozpoczęcia pobytu dziecka w przedszkolu i dostrzeżenia istotnych trudności w adaptacji dziecka będziemy z Państwem o tym rozmawiać i szukać konstruktywnych rozwiązań.

 

2.       Pozytywne myślenie o przedszkolu.

Jest ono łatwiejsze w momencie kiedy pozna się przedszkole i pracowników, którzy będą w grupie Państwa dziecka, kiedy posłucha się o tym jak pracujemy, co jest ważne w naszych oddziaływaniach wychowawczych na dziecko. Na chwilę obecną nie mamy możliwości spotkania się. Zachęcamy Państwa do tego abyście się zapoznali z informacjami zamieszczonymi na stronie internetowej przedszkola w zakładce „O nas” . Znajdziecie tam Państwo informacje o tym co nas wyróżnia – są to informacje o 2 koncepcjach wychowawczych,  które są dla nas bardzo ważne, które systematycznie i świadomie stosujemy w naszych oddziaływaniach wychowawczych – są to szkoła dla rodziców i wychowawców oraz logodydaktyka zwana wychowaniem do szczęścia. W zakładkach misja przedszkola, wizja przedszkola dowiecie się jeszcze więcej o naszych oddziaływaniach i o tym co tworzy klimat naszego przedszkola.

Wracając do pozytywnego myślenia o naszym przedszkolu o naszej współpracy chcemy Państwu podkreślić jego ogromne znaczenie w przygotowywaniu się do momentu pójścia Waszego dziecka do przedszkola, do momentu rozpoczęcia adaptacji. Adaptacja budowana na pozytywnym myśleniu jest łatwiejsza. Nie jest to adaptacja bez trudności jest to adaptacja z trudnościami „inaczej” przeżywanymi.

 

3.       Pozytywne mówienie o przedszkolu dziecku.

Jest ono bardzo ważne i pomocne w procesie przygotowywania dziecka do bycia przedszkolakiem. Dobrze jest traktować moment pójścia dziecka do przedszkola  jako  ważne i radosne wydarzenie rodzinne  jako nowe, budujące wyzwanie - a nie jako trud i obowiązek związany z powrotem rodzica do pracy. Pamiętajmy jednak, żeby nie koloryzować rzeczywistości przedszkolnej, ale przygotować dziecko na różne sytuacje, w których będzie brało udział. Najważniejsze, co możecie Państwo przekazać w tej sytuacji dziecku, to wiara w jego możliwości i zapewnienie o tym, że wasze dziecko spotka w przedszkolu osoby, które pomogą mu kiedy będzie taka potrzeba, osoby, które czekają na przyjście Waszego dziecka do przedszkola.

 

4.       Doświadczenie przebywania z innymi dorosłymi – tzw. trening powracania rodziców.

Ważne jest aby stopniowo przyzwyczajać dziecko do coraz dłuższych rozstań z rodzicami. Przebywanie z zaufanymi osobami przygotuje dziecko do pozostawania w przedszkolu bez rodziców. Ułatwi dziecku i Państwu rozstanie. Jest to też dobra okazja aby pokazać dziecku, że można liczyć na mamę i tatę. Chodzi tutaj między innymi o dotrzymywanie danego dziecku słowa jeśli idzie o czas powrotu. Czas pozostawiana dziecka pod opieką innych osób dorosłych należy stopniowo wydłużać. Warto na początku pozostawić dziecko na krótko – tak aby ułatwić mu przeżycie poczucia sukcesu i pokazać dziecku swoją radość z tego powodu. Jeśli okaże się, że próba rozstania okazała się „nieudana”, należy zaakceptować uczucia dziecka mówiąc np.: „słyszę mówisz mi, że płakałeś, bardzo Ciebie kocham” i próbować kolejny raz. Trening powracania pokazuje dziecku to, że Rodzic powraca wtedy kiedy się umówi.

 

5.       Doświadczenie relacji z rówieśnikami.

Dzieci, które mają możliwość do nawiązywania kontaktów i eksperymentowania z zachowaniem innych rówieśników w bezpiecznym środowisku, w obecności rodziców np.: plac zabaw, spotkania rodzinne – łatwiej przystosowują się do nowych doświadczeń społecznych w środowisku przedszkolnym. Zabawa z innymi  dziećmi na placu zabaw jest dobrą okazją do budowania relacji z rówieśnikami. Rozwija umiejętność czekania na swoją kolej, dzielenia się z innymi, przyjmowania odmowy pożyczenia zabawki, rozwiązywania napotkanych trudności.

 

6.       Wspólne z dzieckiem przygotowywanie rzeczy do przedszkola.

Ważne jest aby dać dziecku możliwość wyboru niektórych rzeczy, które będą stanowiły tzw. wyprawkę przedszkolaka, aby cieszyć się wspólnie z dzieckiem z tych zakupów. Możecie Państwo opowiadać dziecku o tym do czego zakupione rzeczy będą potrzebne mu w czasie pobytu w przedszkolu. Warto wielokrotnie powracać do oglądania zakupionych rzeczy.

 

7.       Wdrażanie do samodzielnego wykonywania prostych czynności samoobsługowych.

Wiemy o tym, że  nauka samodzielności to proces, który trwa wiele lat. Dziecko potrzebuje rozsądnego towarzyszenia na tej drodze. Wiemy też o tym, że im dziecko jest bardziej samodzielne w prostych czynnościach samoobsługowych tym łatwiej jest mu się odnaleźć w czasie pierwszych dni w przedszkolu. Warto więc pracować nad wyrabianiem nawyku samodzielnego jedzenia (ważne jest aby dziecko nie traktowało czasu jedzenia jako zabawy – powinno siedzieć przy stole  i wiedzieć, że jest to czas przeznaczony tylko na jedzenie), samodzielnego mycia rąk, korzystania z toalety, zakładania podstawowych części garderoby. Nie oczekujemy tego, że dziecko będzie bardzo całkowicie samodzielne. W momencie przyjścia dziecka do przedszkola będziemy wspierać rozwój jego samodzielności. Chcemy Państwu uświadomić to, że w sposób zaspokajania potrzeb dziecka w przedszkolu wygląda trochę inaczej niż w środowisku domowym. Jest to związane z instytucjonalnym charakterem placówki. Kilka osób – nauczyciele, asystent nauczyciela zaspokajają potrzeby wielu dzieci, w rodzinie dziecko doświadcza   często kontaktu indywidualnego –stąd ważne jest aby uczyć dziecko czekania na udzielenie pomocy czy też wsparcia.

 

8.       Wdrażanie do proszenia o pomoc, zadawania pytań dorosłym.

Umiejętność proszenia o pomoc oraz  odwaga do tego potrzebna jest dla dziecka dużym ułatwieniem. Dlatego też warto zrezygnować z domyślania się tego czego dziecko potrzebuje i czekanie na to aby ono samo poprosiło. Trening proszenia w obecności bliskich osób jest bardzo ważny i pomocny.

 

9.       Wdrażanie do odkładania rzeczy na wyznaczone miejsce.

Dziecko 3 letnie potrafi dostrzec ład i porządek i cieszyć się z tego. Bałagan kojarzy z niewygodą i kłopotami, a porządek z przyjemnymi odczuciami. Nie jest dobrze gdy dziecko jest wyręczane  w pracach porządkowych nawet wówczas, gdy dorosłemu się spieszy. Trzylatek garnie się do pomagania i chce towarzyszyć przy sprzątaniu. Trzeba z tego skorzystać i organizować  wspólne sprzątanie: warto pokazać dziecku co i jak trzeba robić, być blisko, podpowiadać czynności i okazywać radość, gdy  uda mu się zadanie wykonać. Ważne jest aby nie karcić i wstrzymywać się od ciągłego poprawiania. Na koniec trzeba pokazać swoją radość i nie zapomnieć podkreślić szczególnych zasług dziecka.  Warto też pokazywać dziecku znaczenie porządku w naszym życiu.

 

10.   Wdrażanie do wykonywania prostych poleceń dorosłych.

Ważne jest aby uczyć dziecko wykonywania prostych poleceń kierowanych do niego oraz okazywanie dziecku swojej radość po wykonaniu tego polecenia lub docenienie prób i wysiłków wykonania podanego polecenia. Ważne jest aby stosować pochwałę opisową, która w miejsce oceny zawiera opis tego co rodzic widzi lub czuje. Tylko taka pochwała buduje wewnętrzną siłę dziecka.

 

11.   Postawa dorosłych wobec dziecka uczącego się nowych umiejętności samoobsługowych i nie tylko takich – o czym warto wiedzieć i pamiętać:

  • Dziecko lubi kiedy rodzic okazuje mu zadowolenie z każdego przejawu samodzielności. Jest to dziecku potrzebne do wyrabiania wewnętrznej motywacji i budowania zdrowego poczucia pewności siebie.
  • Nadmierne korygowanie dziecięcych czynności spowoduje, że dziecko będzie kojarzyć dana czynność z niezadowoleniem rodzica i przykrymi doznaniami. Taka postawa dorosłych nie sprzyja budowaniu poczucia własnej wartości – uczy dziecko bezradności. Warto pamiętać o tym, że nawet my dorośli kiedy uczymy się czegoś nowego jesteśmy na początku niezdarni, nieważni, coś nam nie wychodzi, popełniamy błędy. Warto te błędy zarówno swoje jak i dzieci traktować jako schody do sukcesu.
  • W uczeniu dzieci samodzielności i nowych umiejętności warto stosować zasadę  M. Montessori  - pomóż mi to zrobić samemu: podpowiadaj, zachęcaj do wykonania, nie spiesz się, podtrzymuj dziecko w dążeniu do celu, cierpliwie czekaj.
  • Nie udało się raz to nic – trzeba pochwalić dziecko za wysiłek, za to, że próbowało, okazać mu swoją  i zaczynać od nowa.
  • Kiedy próba będzie naprawdę „nieudana” i nie da się dostrzec żadnych starań (bardzo rzadko się to zdarza) warto przytulić mocno dziecko i wesprzeć dobrym słowem np.: ja też kiedy byłam mała nie potrafiłam tego zrobić.
  • Aby umiejętności, jakich nauczyło się dziecko zamieniły się w nawyk potrzebna jest nasza systematyczność i konsekwencja – konsekwencja połączona z miłością.