„Edukacja przez ruch” to opracowany przez Dorotę Dziamską system form i metod kształcenia oraz terapii, który wykorzystuje naturalny, spontaniczny ruch organizmu. Człowiek rusza się, a więc przez ruch uaktywnia zmysły, dzięki którym poznaje otaczający go świat.
System „Edukacja przez ruch” to zbiór wielu ćwiczeń, usprawniających poszczególne funkcje organizmu. Ćwiczenia i zabawy tego systemu bazują na ruchu, angażując zintegrowane ruchy różnych części ciała prowadzą do powstania pracy plastycznej. W systemie dzieci poruszają się tak, jak proponuje ich organizm. Formami tego ruchu może być klaskanie, wyrzucanie rąk, wahanie, kołysanie się w ławce, wstawanie, siadanie, krzyżowanie nóg pod stołem, rąk na ławce, stukanie palcami, kreślenie palcami po blacie różnorodnych wzorów, wędrówka palcami po kartce, zaciskanie pięści, wyrzut pięści lub dłoni w górę lub w dół, skoki, obroty, a wszystko spontanicznie i zgodnie z potrzebą ruszania się w mniejszej lub większej przestrzeni.
Obserwacja tego ruchu przez nauczyciela staje się źródłem wielu ważnych informacji o samych dzieciach: kto z grupy jest dzieckiem kinestetycznym, kto radzi sobie z koordynacją, a kto wymaga wsparcia w tym względzie. Proponowane ćwiczenia uwzględniają możliwości motoryki dziecka oraz fizjologiczny ruch organizmu (zróżnicowanie ćwiczeń dla różnych grup wiekowych), a także rozwój społeczny dzieci (wspólnie z kolegami wykonywanie prac plastycznych). Istotnym elementem tej metody jest wykorzystanie origami oraz innych form plastycznych.
Poprzez pracę tą metodą dziecko:
• usprawnia motorykę małą poprzez kreślenie znaków grafomotorycznych
• zdobywa umiejętność składania papieru wg zasad origami
• wzbogaca swój słownik oraz nabywa umiejętności wypowiadania się
• rozwija umiejętności współpracy w grupie
• odreagowuje stresy i niepowodzenia
• zwiększa poczucie własnej wartości
• będzie miało okazję przeżyć sukces
W bardzo wielu ćwiczeniach systemu "Edukacja przez ruch", dzieci poruszają się rytmicznie i wykorzystują do tego ruchu raz jedną, raz drugą rękę. Ruch naprzemienny powoduje wyrównanie energetyczne po obydwu stronach osi ciała, zwiększa dotlenienie mózgu, jest relaksujący, daje wrażenie swobody i odpoczynku, a jednocześnie bardzo dobrze przygotowuje organizm do podjęcia dalszej aktywności. Ruch wywołuje najbardziej pożądane efekty edukacyjne, przede wszystkim dotlenia obydwie półkule mózgu, co prowadzić może w konsekwencji do synchronizacji pracy mózgu i jego większej wydajności.
Dzieci nie ruszają się dla samego ruchu, ale dlatego, aby stworzyć nową jakość w doświadczeniu, którego efektem staje się plastyczna, techniczna, czasami w pełni artystyczna impresja budująca w dziecku poczucie sukcesu i samorealizacji.